Batı Afrika perküsyon topluluğunda djembe tek başına durmaz. Farklı ölçülerdeki kalın sesli davullar, üzerine her şeyin oturduğu iskeleti kurar.
Bu davullar tokmakla çalınır ve çoğunlukla bir çanla birlikte kullanılır. Çaldıkları desenler djembe desenlerine göre daha seyrek ama daha belirleyicidir; topluluğun nabzı onlardadır. Üç farklı ölçüde davul, üç ayrı ses bölgesi oluşturur. Bu üç katman birlikte, tek başına duyulandan çok farklı bir doku üretir.
Davulla birlikte çalınan çan, değişmeyen bir desen taşır ve herkesin ortak dayanağıdır. Doku karmaşıklaştığında çalıcılar bu desene tutunur. Çan deseni topluluktaki herkes tarafından bilinir.
Djembe bu iskeletin üzerine desen örer ve solo bölümlerde öne çıkar. Ancak solo, iskeleti duymadan yapılamaz. Alttaki katmanı duymayan bir solo, dokunun dışında kalır.
Topluluk çalışmasında herkes bir süre her rolü dener. Kalın davul çalmak, djembe çalarken nereye yerleşeceğini anlamayı doğrudan kolaylaştırır. Rol değişimi derslerde düzenli yapılır.