Djembe, Batı Afrika’nın Mali, Gine ve çevresindeki bölgelerden gelen bir çalgıdır. Çalış biçimi, geldiği toplumsal bağlamdan ayrı düşünülmez.
Bu gelenekte ritimler soyut müzik parçaları değildir; belirli olaylara, işlere ve törenlere bağlıdır. Her ritmin bir adı ve bir bağlamı vardır. Bir ritmi öğrenmek, yalnız vuruş dizisini ezberlemek anlamına gelmez. Bağlamı bilmek, ritmin niçin o hızda ve o karakterde çalındığını da açıklar.
Gelenek yazılı nota üzerinden değil, dinleme ve tekrar yoluyla aktarılır. Öğretmen çalar, öğrenci tekrarlar. Bu yöntem kulağı doğrudan çalıştırır ve bugün de derslerin temelini oluşturur.
Djembe tek başına değil, farklı ölçülerdeki çalgılarla birlikte çalınır. Kalın sesli davullar iskeleti kurar, djembeler üstüne desen örer. Tek bir djembenin çaldığı, ancak bütün içinde anlam kazanır.
Çalgı yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren dünyaya yayıldı ve pek çok ülkede atölye geleneği oluştu. Bu yayılma, geleneğin dışında yeni kullanımlar da üretti. İki yaklaşım birbirini dışlamaz; ancak kaynağı bilmek her ikisini de zenginleştirir.